Zwiedzanie kościoła
Wpisany przez ks. Proboszcz   

O nas w mediach1

O nas w mediach 2


WARTO ZAJRZEĆ...


Drogi Turysto

Uprzejmie informujemy, że nasz kościół nie jest muzeum ale świątynią katolicką. Prosimy przy okazji zwiedzania nie zapominać, że dla nas  katolików jest to miejsce kultu i spotkania wiernych z Bogiem. Uszanujcie to Państwo poprzez właściwe zachowanie i strój. Prosimy również o niezwiedzanie w czasie trwania nabożeństw.

Zdajemy sobie sprawę, że dla wielu osób nasza świątynia jest ciekawym obiektem

historycznym  i architektonicznym  staramy się więc Państwu umożliwić,

w miarę naszych możliwości,  jej zwiedzanie.

 

Zwiedzanie dla grup zorganizowanych prosimy uzgadniać telefonicznie z miejscowymi przewodnikami:

P. Aron          tel. 793-53-11-23 (również ukraińsko i niemieckojęzyczny)

P. Bogdan     tel. 697-86-19-62

P. Zbigniew  tel. 781-97-65-49

 

OSOBY INDYWIDUALNE pragnące zwiedzić kościół, krużganki, "kaplicę mniszek'' z przewodnikiem zapraszamy w każdą sobotę (poza uroczystościami kościelnymi) na godz. 10:00

Kościół jest otwierany pół godziny przed Mszami i nabożeństwami.

Msze św. w dni powszednie 18:00

W niedziele 08:00,  12:30,  18:00

W święta i uroczystości proszę sprawdzać w zakładce OGŁOSZENIA PARAFIALNE.

W maju, czerwcu, październiku i listopadzie nabożeństwa o godz. 17:30

 

Dla osób indywidualnych, co kilka tygodni, organizowane jest również NOCNE ZWIEDZANIE z przewodnikiem.


W naszym kościele możecie Państwo podziwiać:

ogólnodostępne

-barokowy wystrój świątyni (freski, obrazy rzeźby, barokowe konfesjonały i ławki...)


wyłącznie pod opieką przewodnika (ze względu na bezpieczeństwo turystów jak i eksponatów)

-pozostałości świątyni gotyckiej,

-"Chór Mniszek"

-salę z ponad 100 szatami liturgicznymi oraz chorągwiami procesyjnymi

-wystawę sprzętów liturgicznych

-krużganki

-Kaplicę z relikwiami(jeden z największych w Polsce zbiorów relikwii pierwszego stopnia świętych i błogosławionych)

Krypty znajdujące się w podziemiach świątyni

ze względów bezpieczeństwa i szacunku dla ciał złożonych tam sióstr

nie są udostępniane do zwiedzania.

Informacje można uzyskać również w PUNKCIE INFORMACJI TURYSTYCZNEJ

ul. Kowalskiego 1(przy Muzeum Kargula i Pawlaka)



 

 

Kościół Wniebowzięcia NMP

i św. Maternusa B.M.

w Lubomierzu

 

 

Barokowy kościół został wzniesiony w  latach 1727-1730  na miejscu poprzedniej gotyckiej świątyni, którą kilka lat wcześniej strawił pożar. Jego fundatorką była opatka tutejszego klasztoru sióstr benedyktynek Marta Tanner, o czym informuje kamienna tablica umieszczona nad bramą główną. Budowla powstała według projektu legnickiego architekta Jana Jakuba Scheerhofera. Konstrukcja świątyni jest jednonawowa, z wieloma kaplicami bocznymi, większość sklepień to sklepienia żaglaste. Kościół połączony został od strony południowo-zachodniej z kompleksem zabudowań klasztornych oraz od wschodu z siecią podziemnych tuneli ciągnących się pod całym miastem. Przylegająca do kościoła od zachodu wieża  powstawała w XIV, XVIII i XIX w.

Pod kościołem znajdują się podziemia z kryptami, w których spoczywają ciała sióstr Benedyktynek i Urszulanek.

Historia kościoła i miasta jest nierozerwalnie związana z historią tutejszego zakonu sióstr Benedyktynek. W 1278 roku Jutta von Liebental otrzymała od księcia Jaworskiego Henryka IV przywilej pozwalający na sprowadzenie tu z Niemiec Benedyktynek oraz budowę klasztoru i kościoła. Jednocześnie książę nadał zakonowi we władanie kilka wsi, w tym Lubomierz, który swoją  nazwę wziął od nazwiska fundatorki. Już w 1291 r. miejscowość otrzymała prawa miejskie i do czasu sekularyzacji klasztoru w 1810 roku stanowiła centrum dominium Benedyktynek.

Po pożarze, jaki doszczętnie zniszczył pierwotną drewnianą świątynię, w XIV w. wzniesiono kościół gotycki, którego doskonale zachowane elementy w postaci zakrystii, krużganków, kaplicy klauzurowej oraz dolnej kondygnacji wieży możemy podziwiać do dzisiaj.

W konsekrowanym w 1730 roku barokowym kościele pozostałości gotyckiej świątyni pełniły rolę klauzuli, czyli miejsca zamkniętego przed osobami świeckimi. Zwieńczeniem odbudowy kościoła stało się umieszczenie na ołtarzu głównym relikwii św. męczenników Benigniego i Viktorisa oraz ukończenie rokokowego chóru mniszek w 1775 roku.

 

Najbogatszym elementem wystroju kościoła jest ołtarz główny nieznanego autorstwa zdobiony przez płaskorzeźbę ukazującą scenę WNMP. Postać matki Bożej adorowana jest przez figury św. Benedykta        i jego siostry św. Scholastyki. Wśród pozostałych figur na ołtarzu znajdują się przedstawienia św. Wacława,         św. Maternusa, św. Bernarda, św. Floriana, św. Barbary i św. Jadwigi. W prezbiterium znajdują się ponadto dwa ołtarze, po lewej stronie św. Benedykta, po prawej św. Karola Boromeusza. Przy obrazie św. Karola w barokowym relikwiarzu wyeksponowane zostały relikwie pierwszego stopnia św. Franciszka z Asyżu,               św. Teresy z Avilli oraz św. Ojca Pio. Sklepienie nawy głównej kościoła zdobią freski autorstwa Georga Wilhelma Neunherza przedstawiające sceny: Przemienienia Chrystusa, Wniebowstąpienia i Wniebowzięcia NMP. Po bokach malowidła sklepienne innych autorów ukazują sceny z życia Chrystusa. Na okrągłym sklepieniu prezbiterium płaskorzeźby przedstawiają 12 apostołów oraz czterech doktorów kościoła.

Na emporze nad wejściem głównym stoją pokaźne organy z 1797 roku zdobione przez herb fundatorów – rodziny von Schaffgotsch. Po lewej stronie na filarze w 1765 umieszczona została kazalnica z postaciami ewangelistów i doktorów kościoła. Ponadto w barokowej części kościoła znajduje się 6 kaplic bocznych z ołtarzami autorstwa miejscowego rzeźbiarza Józefa Friedricha, do których obrazy malował Jeremiasz Knechtl.

Od północy do prezbiterium przylega kaplica Matki Bożej Szkaplerznej. W  2016 roku został w niej umieszczony relikwiarz zawierający relikwie pierwszego stopnia kilkuset świętych, wśród których znajdują się m.in. kości 6 apostołów, św. Maternusa oraz prawdopodobnie  fundatorki kościoła opatki Marty Tanner. Relikwie przez dziesiątki lat pozostawały ukryte w budynkach dawnego kompleksu klasztornego i na strychu miejscowej plebanii. Wraz z relikwiami odnaleziono dokumenty zawierające informacje na ich temat. Jest to obecnie największy zbiór relikwii pierwszego stopnia w Polsce.

Za ołtarzem głównym zaczyna się gotycka część kościoła. Pierwszym pomieszczeniem jest zakrystia, której sklepienie wspiera się na kamiennych kolumnach. Obecny wystrój zakrystii stanowią XIX-wieczne meble oraz sprzęty liturgiczne z XVIII-XX wieku. Przez okno zakrystii widoczny jest dawny ogród klasztorny odgrodzony od miasta wysokim kamiennym murem. Po drugiej stronie prezbiterium znajdują się drzwi do dawnej kaplicy św. Krzyża, z której wyjście prowadzi do wirydarza krużgankowego. Krużganki mają znakomicie zachowane krzyżowo-żebrowe sklepienie. Z krużganków kręte schody prowadzą do chóru mniszek. Kaplica posiada bardzo bogate zdobienia w drewnie, znakomicie zachowane stalle z herbami lokalnych rodów szlacheckich. W centralnym miejscu znajduje się ołtarz poświęcony zesłaniu Ducha Świętego. Po obu stronach ołtarza podziwiać można szklane relikwiarze ze szczątkami męczenników: św. Benigniego i Viktorisa.

W kolejnym pomieszczeniu wystawionych zostało kilkadziesiąt zabytkowych paramentów liturgicznych, lichtarzy oraz krucyfiksów, z których najstarszy pochodzi z XVII w.

W jednym z  pomieszczeń podziwiać można kolekcję kilkudziesięciu zabytkowych szat liturgicznych. W znacznej części są to wykonane ręcznie dzieła miejscowych zakonnic. Najstarsze ornaty pochodzą z połowy XVI stulecia, najnowsze z okresu dwudziestolecia międzywojennego.

W dawnej kaplicy adoracji w nienaruszonym stanie zachował się XIX wieczny ozdobny piec kaflowy. Dziś w pomieszczeniu tym przechowywane są zabytkowe obrazy świętych, fragmenty chorągwi i baldachimy niegdyś użytkowane w tutejszej parafii. Oryginalny element wystroju kaplicy stanowi drewniana XVIII-wieczna figura madonny.



 

Tu jesteś

Start ZWIEDZANIE KOŚCIOŁA
Design by Next Level Design Lizenztyp CC - Template is powered by ENERGIEWERK